پاسخ به منكران نبوت . قرآن تصديق‌كنندهء كتابهاى آسمانى پيشين است . 243 تا 246 مدعيان پيامبرى و آنان كه به دروغ ادعاى دريافت وحى نمايند ستمگرترين مردم هستند . 246 تا 247 وضع ستمگران هنگام مرگ و در روز بازپسين . 247 تا 249 صفات پروردگار و بيان بعضى نعم الهى كه در اختيار بشر قرار داده است . 249 تا 253 تفسير و توجيه كلمهء ( جن ) كه در آيه كريمه آمده و رد ادعاى مشركان و صفات كمال خدا . 253 تا 256 فهم و درك حقايق قرآن به نفع خود انسان است . منكران وحى ، قرآن را از ديگران مىدانند . 256 تا 257 اگر خداوند اراده مىكرد ناچار همهء مردم ايمان مىآوردند . نبايد به بتهاى مشركان ناسزا گفت ؛ چه ممكن است آنها از روى جهالت متقابلا به پروردگار ناسزا گويند . 257 تا 259 افراد لجوج سوگند مىخورند كه اگر معجزه مىديدند ، ايمان مىآوردند در صورتى كه دروغ مىگفتند . 259 تا 261 هميشه قواى شر و نيروهاى اهريمنى كه در اصطلاح شرع شيطان ناميده مىشود ، بر ضد حق و خير فعاليت مىكنند . 261 تا 264 اگر انسان بخواهد در انتخاب دين از مردم تقليد كند ، گمراه خواهد شد . 264 تا 265 لازم است هنگام ذبح حيوانات حلال گوشت ، نام خدا را ياد كرد . اگر به نام ديگرى حيوان كشته شود و يا تعمدا از ذكر نام خداوند ( هنگام ذبح ) خوددارى شود گوشت آن ذبح حرام و آن عمل گناه است . 265 تا 268 دانش و ايمان حيات است و جهل و كفر مرگ . بزرگترين عامل فساد هر شهر و قريه سودجويان و مقتدران هستند . 268 تا 269 كافران علاوه بر معجزه ، خواستار مساوات معنوى با پيامبران و مشاركت آنها در رسالت بودند . 269 تا 270 ايمان آوردن و يا به كفر گرويدن نتيجهء انتخاب خود انسان و به تقدير و